Një studim i ri nga University of Southern California (USC) sugjeron se për plakje më të shëndetshme mund të ketë rëndësi jo vetëm sasia e proteinave që konsumojmë, por edhe përbërja e tyre në aminoacide.
Studiuesit testuan te minjtë e moshuar një dietë kryesisht me bazë bimore, me pak proteina, sasi të vogla peshku dhe një nivel të kontrolluar të aminoacidit esencial metioninë. Minjtë që ndoqën këtë regjim kishin më pak yndyrë trupore, ruajtën masën e dobët trupore dhe shfaqën më pak shenja dobësie gjatë plakjes.
Rezultatet ishin interesante edhe për faktin se kafshët mund të konsumonin po aq ose edhe më shumë ushqim sesa grupet e tjera, por përsëri humbnin yndyrë. Studiuesit vunë re gjithashtu rritje të GLP-1 dhe FGF21, molekula sinjalizuese që lidhen me kontrollin e oreksit, metabolizmin dhe rregullimin e sheqerit në gjak.
Një element kyç ishte metionina, e cila gjendet në mish, vezë, produkte të qumështit, peshk, bishtajore, arra dhe fara. Studimi tregoi një ekuilibër interesant: sasia shumë e ulët lidhej me dobësi, ndërsa sasia e tepërt eliminonte disa nga përfitimet metabolike të dietës.
Studiuesit analizuan gjithashtu të dhëna nga mbi 200 mijë njerëz. Konsumi më i lartë i proteinave shtazore dhe, rrjedhimisht, i disa aminoacideve esenciale u shoqërua me nivele më të larta të obezitetit dhe diabetit. Megjithatë, kjo pjesë e studimit ishte vëzhguese dhe nuk dëshmon se proteinat shtazore ishin shkaku i drejtpërdrejtë.
Autorët theksojnë se rezultatet nuk janë rekomandim që njerëzit të kufizojnë vetë proteinat apo metioninën. Studimi kryesor është kryer te minjtë dhe nevojiten prova klinike te njerëzit për të përcaktuar nëse një regjim i tillë mund të sjellë të njëjtat përfitime.