Kur një fëmijë kërkon t’ia lexoni të njëjtën përrallë për të dhjetën apo edhe të njëqindtën herë, kjo nuk nënkupton se i mungon kureshtja. Përsëritja e ndihmon të parashikojë ngjarjet dhe i krijon një ndjenjë sigurie, sepse e di çfarë do të ndodhë më pas.
Dëgjimi i vazhdueshëm i së njëjtës histori forcon kujtesën, pasuron fjalorin dhe e ndihmon fëmijën të kuptojë më mirë lidhjen ndërmjet fjalëve dhe kuptimeve. Me çdo lexim, ai vëren hollësi të reja dhe gradualisht kalon nga dëgjues pasiv në pjesëmarrës aktiv, duke plotësuar fjali ose duke treguar vetë pjesë të ngjarjes.
Prandaj, prindërit nuk duhet të shqetësohen nga kërkesa “ma lexo edhe një herë”. Pikërisht njohja e historisë krijon kushtet që fëmija të përqendrohet te fjalët e reja, struktura e tregimit dhe emocionet e personazheve, duke zhvilluar njëkohësisht gjuhën dhe vetëbesimin,