Gati 40 vite pas katastrofës bërthamore të vitit 1986, Çernobili nuk është më vetëm simbol i shkatërrimit, por një nga eksperimentet më të pazakonta ekologjike në botë. Zona e përjashtimit, që shtrihet në mijëra kilometra katrorë, dikur pritej të mbetej e pajetë për gjenerata, por realiteti ka rezultuar krejt ndryshe. Sot, natyra është rikthyer në mënyra të papritura, duke krijuar një ekosistem unik ku ndikimi i njeriut është pothuajse zero.
Studimet tregojnë se kafshët e mëdha si ujqit, arinjtë, bizonët dhe kuajt e egër janë rikthyer dhe po lulëzojnë, kryesisht falë mungesës së aktivitetit njerëzor si gjuetia dhe bujqësia. Megjithatë, efektet e rrezatimit janë ende të dukshme në disa specie, si bretkosat që janë bërë më të errëta për shkak të melaninës mbrojtëse, apo kërpudhat që rriten edhe në nivele të larta rrezatimi. Çernobili tregon se natyra mund të përshtatet dhe të rikuperohet, por edhe se ndikimi i njeriut mbetet një faktor vendimtar në ekuilibrin e saj.
