Quentin Tarantino nuk e ka fshehur kurrë se frymëzohet nga filmat e regjisorëve të tjerë. Në veprat e tij ai ka rimenduar skena, muzikë dhe mënyra rrëfimi që i ka admiruar si shikues. Megjithatë, ekziston një ide filmike që e ka mahnitur aq shumë, sa thotë se nuk ka arritur ta përdorë vetë.
Bëhet fjalë për muzikën në filmin The Long Goodbye të Robert Altmanit, të vitit 1973. Gjatë filmit dëgjohet vazhdimisht e njëjta temë muzikore, por në forma të ndryshme: herë si melodi në piano në një bar, herë si muzikë në sfond në një supermarket. Kështu, melodia përshtatet me vendin dhe atmosferën e secilës skenë. Muzika e filmit u realizua nga kompozitori John Williams.
Tarantino tregoi se, kur e takoi Altmanin, ia shprehu drejtpërdrejt admirimin për këtë zgjidhje. Ai kishte dashur të bënte diçka të ngjashme, por mendonte se Altmani e kishte realizuar tashmë në mënyrë të shkëlqyer. Altmani, nga ana e tij, e inkurajoi: sipas tij, në kinema ka pak ide që nuk janë provuar më parë; rëndësi ka mënyra se si i realizon.