Më shumë se 4,000 kilometra tubacione të vendosura nën shkretëtirën e Saharasë transportojnë çdo ditë deri në 6.5 milionë metra kub ujë drejt qyteteve të Libisë. Projekti, i njohur si “Lumi i Madh Artificial”, konsiderohet një nga arritjet më ambicioze inxhinierike të epokës moderne.
Uji merret nga rezervuarë të thellë nëntokësorë dhe është grumbulluar dhjetëra mijëra vjet më parë, kur Sahara kishte klimë më të lagësht. Ndërtimi nisi në vitin 1984, ndërsa në fillim të viteve 1990 uji arriti në Bengazi dhe më vonë në Tripoli. Sistemi ka siguruar ujë të pijshëm për miliona banorë dhe ka mundësuar kultivimin e tokave të thata.
Megjithatë, pas kësaj vepre madhështore fshihet edhe një shqetësim serioz: uji fosil është burim i paripërtëritshëm. Infrastruktura është dëmtuar gjithashtu gjatë luftës civile, por vazhdon të mbetet burimi kryesor i furnizimit me ujë për pjesën më të madhe të popullsisë së Libisë.